Η ροκ πλευρά του Μοχάμεντ Άλι

Ενέπνευσε κορυφαίους δημιουργούς όπως τον Μπομπ Ντίλαν, υμνήθηκε όσο ελάχιστοι σε στίχους ροκ και όχι μόνο κομματιών.

Το απαράμιλλο αθλητικό του μεγαλείο συνδυασμένο μοναδικά με ένα  εκρηκτικό ταμπεραμέντο τον κατέστησε αντικείμενο θαυμασμού  και λατρείας  (αλλά και φθόνου  από συναδέλφους του , αντιπάλους και μη , καθώς και μίσους σ’ ουκ ολίγες περιπτώσεις από τους … κοινωνικούς του  εχθρούς ) κοινού, ειδικών της πυγμαχίας αλλά και εκπροσώπων  εκτός  της τρανής οικογένειας των σπορ. Όμως ο  πριν από 74 χρόνια γεννημένος ως Κάσιους Κλέι  που  έφυγε  από τη ζωή  ως Μοχάμεντ Αλί μεταξύ άλλων  ευτύχησε να υμνηθεί και από την παγκόσμια δημοφιλέστερη των τεχνών. Τη μουσική,  της οποίας άλλωστε, και αυτό είναι από τις λιγότερο γνωστές «δράσεις» του,  έγινε και ο ίδιος, έστω και μία και μοναδική φορά μύστης.

mohamed ali2

Το γεγονός και μόνον ότι μεταξύ των μουσικών που ενέταξαν στα θέματα του ρεπερτορίου τους την τεράστια αυτή μορφή,  όχι μόνον του μποξ αλλά και  γενικότερα, για την εκτός ρινγκ παρουσία του, του  αμερικανικού έθνους, συμπεριλαμβάνεται ο ένας και μοναδικός Μπομπ Ντίλαν αν δεν τα λέει όλα για τον Αλί αναμφίβολα  αποτελεί μία επιπλέον τεράστια συστατική επιστολή για τον κατά πολλούς υπέρτατο πυγμάχο όλων των εποχών.

Μάλιστα ο  κορυφαίος Αμερικανός βάρδος των τραγουδιών διαμαρτυρίας  έγραψε για τον Αλί  πολύ νωρίς.  Όταν ακόμα ο τελευταίος  ονομαζόταν Κλέι. Ήταν το 1964 και ανάμεσα στα τραγούδια που συμπεριέλαβε ο Ντίλαν στο άλμπουμ του Another Side Of Bob Dylan ήταν και το «I Shall be Free No. 10».  Ιδού ένα μέρος των στίχων του κολοσσιαίου ποιητή της φόλκ στην εν λόγω σύνθεση:

 

Πυγμαχούσα εικονικά νωρίτερα σήμερα.

Πίστευα ότι ήμουν έτοιμος για τον Κάσιους Κλέι.

Είπα «μπαμ, μπουμ, Κάσιους Κλέι, έρχομαι.

26, 27, 28, 29 θα κάνω τα μούτρα σου να μοιάζουν με τα δικά μου.

 Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα Κάσιους Κλέι , καλύτερα να τρέξεις

99, 100, 1001, 102 η μάνα σου δεν θα σε αναγνωρίζει

14,15, 16μ 17, 18, 19 θα  του πετάξω έξω τη σπλήνα.

Ο Ντίλαν βρήκε στη συνέχεια, στη διαδρομή των δεκαετιών,  ουκ ολίγους  (αναμφίβολα πολύ λιγότερων σημαντικών απ’ αυτόν) μιμητές σ’ ότι αφορά τους ύμνους για τον τω καιρώ εκείνω χρυσό Ολυμπιονίκη της Ρώμης  (το 1960) και  άρτι παγκόσμιο πρωταθλητή βαρέων βαρών με τη νίκη επί του Σόνι Λίστον.

Από τους  παλαιότερους και πλέον … επιφανείς  η  ερμηνεύτρια της  κάντρι Skeeter Davis και το τραγούδι «I’m a Lover (Not a Fighter)» στο οποίο συμβουλεύει τον εραστή της να πάει να ζήσει με τον Κλέι.

Μεγάλη ήταν η επιτυχία που γνώρισε ο Johnny Wakelin & The Kinshasa Band με το μέσα στην παράδοση της αφρικανικής μουσικής «Black Superman» το 1975.

Πολλά χρόνια αργότερα ακόμα μεγαλύτερη ήταν εκείνη των Faithless που μέσω της Hip Hop και το «Muhammad Ali» ύμνησαν  τον ίδιο σπουδαίο συμπατριώτη τους.

Εκπρόσωποι από ουκ ολίγες μουσικές σχολές των ΗΠΑ έχουν ασχοληθεί με το φαινόμενο Κλέι – Αλί. Όπως για παράδειγμα ο  σημαντικός εκπρόσωπος της Americana Tom Russell και το δικό του «Muhammad Ali».

Αλλά και η εξίσου  αξιόλογη τραγουδοποιός της rock Cat Power  με το ατμοσφαιρικό « The Greatest».

Ο περίφημος … αφορισμός του Κλέι- Αλί «Float like a butterfly sting like a bee» («Πέτα σαν πεταλούδα, τσίμπα σαν μέλισσα») αποτελεί τον τίτλο του  pop τραγουδιού του Teo Macero.

Ενώ για τον Cory Branan και το δικό του «Muhammad Ali» δίαυλος μουσικής έκφρασης θαυμασμού για τον κολοσσιαίο πυγμάχο  είναι  το Rhythm & Blues.

Από την πλευρά τους ο Jon Hardy & The Public περιδιαβαίνουν τη βρετανική Pop για τον δικό τους ύμνο που έχει τίτλο «Cassius Clay».

Πιο κοντά στη Rock είναι η φόρμα έκφρασης  του Big Head Todd &The Monsters στο δικό τους «Muhammad Ali».

Για το τέλος αφήσαμε το πιο ρυθμικό όλων «Tuff Enough» της εξαιρετικής blues -rock μπάντας Fabulous Thunderbirds του Jimmy Vaughan αδελφού του θρυλικού και πρόωρα χαμένου Stevie Ray Vaughan.

Οι προαναφερθέντες είναι ορισμένοι,  και μάλλον οι πλέον γνωστοί,   από τους ουκ ολίγους καλλιτέχνες της μουσικής που είχαν πηγή έμπνευσης την τεράστια αυτή προσωπικότητα μέσα και έξω από τα ρινγκ.

Και ως επίλογος της μέσα από νότες εξύμνησης του μεγαλείου του αφήσαμε δική του ξεχωριστή ενασχόληση με την παγκόσμια δημοφιλέστερη  των τεχνών.

Ήταν το 1963 όταν με το όνομα Κάσιους Κλέι κυκλοφόρησε το άλμπουμ « Ι’ am the greatest». Λίγες εβδομάδες  μετά έπειτα και από τον απροσδόκητο του θρίαμβο στον αγώνα κόντρα στον Λίστον η Columbia  κυκλοφόρησε δύο 45άρια από το δίσκο αυτό. Το πρώτο είχε τίτλο «Stand by me».  Πρόκειται για την θρυλική σύνθεση των Jerry Leiber , Mike Stoller και Ben E. King που τραγουδισμένη από τον τελευταίο όχι απλά έφθασε στο νούμερο 1 των τσαρτς ένα χρόνο νωρίτερα, και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να συγκινεί και να έχει ξεχωριστή θέση στα πάρτι (των 30αρηδων και άνω αλλά και όχι μόνον) αλλά και γνώρισε πλέον των 400 επίσημων διασκευών. Μία από τις πρώτες και επιπλέον αξιόλογες ήταν αυτή του Κλέι – Αλί  (έφθασε στο νούμερο 102 του πίνακα των επιτυχιών  στα τέλη Μάρτη του 1964 ενώ ακολούθησε μία εβδομάδα αργότερα  το ομώνυμο με το άλμπουμ τραγούδι που βρέθηκε 11 θέσεις πιο κάτω) την απώλεια του οποίου θρηνεί  τόσο η παγκόσμια πυγμαχία όσο και οι ΗΠΑ γενικότερα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: